5 NİSAN 2004 Merhaba Yalçın, Merhaba arkadaşlar.... Öncelikle nasılsınız diyecğim ama, böyle bir zamanda, böyle bir soru nasıl sorulur ki.. Bu kaçıncı saldırı. Daha kaç saldırıya tanık olacağız, kim bilir. İki gündür izliyoruz, okuyoruz. Zulümün demokrasi anlayışının boyutlarını dünya alem görüyor, izliyor bizimle birlikte. Hayır, kayıp ne kadar bilemiyoruz ama,umarım fazla değildir. Tabi ki hasar giderilir, yaralar sarılır. Yeterki kararmasın cevahirlerimiz diyeyim ve elbette her daim ışıl ışıl olacağına güvenle, hepimizin sevgilerini, selamlarını ileteyim. Umudumuzu ve kahramanlarımızı Ümit'le selamladık bu kez de... Zulüm ne yaparsa yapsın direniş susmuyor işte. Bilincin, yüreğin sesi yasak tanımıyor. Boşuna seviniyorlar rüşvet, tehdit, güç bela sandıklarıdan çıkardıkları sahte zaferlere. Halkımız umutlar kuşanmayı da bilir, biliyor. Bu değil mi zaten bunca zulmün Sayfa: 1 kendi hukukunu bile çiğneyip geçmelerin nedeni. Elbette ne yapsa nafile. Ben fazla kalmayacağım bu sefer. Yapacak işleri vardır, çoktur. Elimizden gelse, yardım etsek. Ama biliyorsunuz ki sizinleyiz. Yanınıza yüreklerimizin sesiyle gelmek istedim bu kez, Ümit'le mektuplar birlikte bir de Günay'ımızın daha önce kaleme aldığı Celalettin Ali Güler'in anlattığı yazıyı da gönderiyorum. Şimdilik hoşçakalın, sağlıkla kalın. Kendinize çok iyi bakın. Hepimizden hepinize yürek dolusu Sevgiler, selamlar Filiz. Sayfa: 2 ÜMİT'İN HİKAYESİ Ümit Karadeniz'li Yiğit, mert delikanlıdır. Sessiz, sakin, biraz da utangaçtır. Ama gözü karadır. Yalanı dolanı ikiyüzlülüğü bilmez saf, temiz öylesine , Öylesine inanır doğru söze. Sözünün eridir, hainliği- hinliği bilmez. Korkusuzdur da, babasından çekinir biraz. 17'sinde üniversitelidir artık devrimcilrle tanışır. Onları anlar, sever, bağlanır, sözünün eri Ümit kavganın neferi olur. Ümit kavgada henüz sıra neferi ama durmak yok, hep ileri! Hey gidi Karadeniz yiğidi! Silah tutkusu gelenektir memleketinde. silahı bilmeyen adam, adam değildir Sayfa: 3 Ümit bilir silaha eli yatkındır ve 20'sine varmadan milis komutanıdır. Zalime korku salar. Attığını vurur, mermisi sekmez. Silah tutukluk mu yaptı, vazgeçmez. Hadi der yoldaşı. Son hız geliyorlar. Yok yere kaptırmayalım paçayı bekle der Ümit, bekle... Son hız gelirken düşman üstlerine bekle... Çalışacak bu meret, hadi aslanım göster kendini ve işte hedefte mermi! Görev yerine getirildi! Görev alındıysa apılacak. Bakmayın çocuksu masum duruşuna. Çelik disiplinli tam bir görev adamıdır. Karadeniz'in hırçın dalgalarına kafa tutun onbinlerce yıllık kaya gibi dayanıklıdır. Azgın dalga vuruşlarına aldırışsız her daim dimdik ayaktadır. Gün olur aç açık kalır. Sokaklar, mezarlıklar ona barınaktır. Sayfa: 4 Ama Bir gün bile " yetti canıma " demez, şikayetlenmez, bilir ki kavga, sırça köşklerde verilmez. Gençliğinin baharında tutsak düşer ve yine bilir ki kavgada tutsaklıkta muhtemel. İşki kavgadan ayrı düşmesin yürekler. Hapishanede zulmün saldırıları bitmez. Her an tetikte olmak gerek. Yıl 96.... Tabutluklar gündemde. Diri diri mezara gömülmek bu kabul edilmeyecek. En büyük silah bedenler şimdi. Lüverden fırlayan mermiler gibi fırlıyor en yiğitleri ileri. Ümit en öndekilerden. Hesapsız, çıkarsız, tartışmasız. Zafere kadar eriyor Ümit ve omuzlar üzerindeki tabutlarda taşınan 12 can bedeli parçalanıyor tubutluklar zafer kazanıldı, zulüm yenildi! Sayfa: 5 Ümit ayakta karşılıyor zaferi bir deri bir kemik kalmış gerçi ama tez toparlıyor kendini. Daha girilecek çok çatışma var kazanılacak mevzi zulüm boy durmuyor. Efendimiz Amerika kendine ayırmış. Peki ya özgür tutsaklar? Onlar değil mi en görkemli direnişlerin odağı? Halkın zulme karşı en sağlam barikatı.. Ne yapmalı , ne yapmalı efendi Amerika ve uşakları Nasıl parçalamalı. Nasıl yok etmeli bu barikatı. Tek " çare " tecrit! Onları bir bir tecrite atmalı! Çetin bir çarpışma bu. Belli ki uzun sürecek ve çok bedel ödenecek. " Biliyoruz kavga bedel ister öderiz, ödeyeceğiz bir kez daha, silah bedenlerimiz!" Açlıkla gün gün eriyen hücrelerde bu direniş gücü, bu irade Sayfa: 6 kabuslara boğuyor zulmü yine. Zalimin zulmünü tetikliyor kabusları. Şimdi yeni katliamları tezgahlama zamanı. Genç delikanlılar kurşunlanmalı, genç kızlar diri diri yakılmalı, ve yüzyılın ilk aralığında ondokuzuncu gecenin ayazında iş makinaları, itfaiyle hortumları ve alev silahları, bombaları ve makinaları. Ve bunları kullanan cümle robotları ile tutuyor zulüm çatıları, duvarları, malta ve kapı altlarını. Barikatlar kuruluyor! Savunulan can değil, ten değil, beden değil. Savunulan yüreklerdeki cevahir , savunulan inanç, onur. Ağır ölüm kokusu yayılıyor havaya, madem ki bedel istiyor kavga bedelse bedel! Teslim edilmeyecek yürekler! Saatler, günler boyu koğuş koğuş yayılıyor ölüm kokusu. Ümit barikat boylarında savunmada. Bir ara heber geliyor koğuşa Sayfa: 7 Ercan ve Ümit şehit düştü barikatta, ölüm yürüyor koridor, malta boyu çatışma sürüyor. Yas tutma vakti diğil, şehitler, öfkeleri, inançları ve cesaretleriyle kavgada yaşıyor, yaşayacaklar. Çatışma ortasında ant içiliyor yoldaşları ant içerken kan ve barut içinden Ümit bir eli yarasında gülerek geliyor, herkes şaşkın bakıyor. Sağlıkçı yoldaşları müdahaleye hazır bırakın diyor Ümit iyiyim ben. Yarası temizleniyor, sarılıyor acilen ölüm bombalarla, mermilerle geliyor yangınlarla geliyor. Koğuş kapısına dayanıyor yangın hava tükeniyor. Su yok! Su! Bir damla su! Ve Ümit basarak yarasına dalıyor alevlerin ortasına. Az sonra elinde bir serum şişesi dönüyor geri.... Sayfa: 8 ve dört günlük cehennemden 28 şehit, onlarca yaralı ama muzaffer çıkıyorlar. Ve Tecrit! Tecritte sürüyor irade savaşı. Ay mı...mevsim mi...yıl mı... Gayrı zamanın hükmü kalmadı. Eriyor bedenler birer birer. Ümit bekliyor sırasını. Hey gidi Karadeniz uşağı! İşte hırçın dalgalara kafa tutuyor takası! Takanın adı Zehra Kulaksız Zehra..Karadeniz'in asi kızı Gün gün erirken hücreleri Ümit ömrünün en sağlam adımlarında sanki Defalarca hastane işkencesi müdahale tehditleri Hayır diyor her seferinde göğüsleyeceğim ipi Göğüsleyeceğim...göğüzle....gö... Ne olduysa nefesi bitmeden Ümit tükeniyor birden Duruyor.... Sayfa: 9 dü-şü-re-mi-yor duruyor.... " Karadeniz hırçık kız ver elini coşalım!" Ümit silkiniyor! Düşüyor yeniden... Ben ki sözümün eri Ben ki kavganın komutanı Kavganın neferi Ben ki gördüm ateşi ve ihaneti tükürdüm yüzüne hainin vakit durma vakti değil Kalk hadi ileri! ileri! Ümit topladı tüm nefesini yol verdi takasını yine inancına güvenli Yürüdü menzile ilerledi ilerledi O ki kavganın sıcağında yetişti O ki kavganın ustası, kavganın eri Muharrem'e Günay'a erişti Son etabında kousunun Kavganın ateşine yetişti!.. En ateşli sesiyle Bir kez daha ilan etti zaferi! 4 NİSAN 2004 FİLİZ GENCER Sayfa: 10 Bitti